PISS POOL (genoemd naar het gelijknamige werk van kunstenaar Samantha Nye) verkent vanuit feministisch perspectief het fenomeen ageism; de sociale constructie die ouderen systematisch op een stereotype en negatieve manier portretteert. De toeschouwer gluurt naar binnen bij een wellnessoord: bubbelbad, massagestoelen, skincare routines, suikervrije powerdrinks en veel beeldschermen. Een groepje oudere vrouwen werkt er aan hun lichaam onder leiding van een online wellness influencer. Maar deze beautysalon bevindt zich in een vervreemdend tijdsvacuüm. De surveillance-achtige video-opstelling vervormt, vertraagt en spoelt de geregistreerde werkelijkheid vooruit. In dit uitputtende spiegelpaleis lijkt niemand eigenaar van haar lichaam en is tijd olie op een alles-verbrandend vuur.

PISS POOL verkent de giftige onderbuik van de kapitalistische wellness-cultuur, waarin het vrouwelijk lichaam jong, fit en strak moet zijn en waar zelfhulp-goeroes ons verantwoordelijk maken voor onze eigen gezondheid. BVDS borduurt hiermee voort op hun theaterhit BIMBO (2011) waarin het gepornoficeerde en geobjectiveerde vrouwenlijf de hoofdrol had. Samen met theatermaker en beeldend kunstenaar Lisa Schamlé ontwikkelt BVDS een vervreemdende wellness-wereld waarin het concept tijd omgebogen wordt tot een ruimte waar vrouwen, naakt of met kleren aan, hun eigen tempo proberen te bepalen.