PAULIEN CORNELISSE

Paulien Cornelisse was een veelzijdige en eigenzinnige artiest die haar sporen heeft verdiend in het cabaret, de literatuur, het theater en op televisie. Als cabaretière en schrijfster wist ze haar publiek te boeien met haar scherpe observaties, subtiele humor en bijzondere fascinatie voor taal. Met haar originele kijk op alledaagse situaties, taalvernieuwingen en miscommunicaties wist ze het ogenschijnlijk gewone op een verrassende en vaak absurdistische manier tot leven te brengen. Haar werk kenmerkte zich door een aanstekelijke nieuwschierigheid, een groot gevoel voor detail en de kunst om mensen met een kleine observatie anders naar de wereld te laten kijken. Met haar eigenzinnige stijl en liefde voor taal groeide Paulien uit tot een geliefde en onderscheidende persoonlijkheid binnen het Nederlandse cabaret en de literatuur.

Paulien werd op 24 februari 1976 geboren in Amsterdam en studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. In 2008 maakte ze haar eerste solo-theatervoorstelling Dagbraken, waarmee ze direct de Neerlands Hoop won, In de jaren daarna volgde nog vier succesvolle voorstellingen waaronder, Hallo Aarde.  Bij het grote publiek brak ze in 2009 door met haar boek Taal is zeg maar echt mijn ding, waarvan meer dan 700.00 exemplaren werden verkocht.  Ook schreef ze onder meer Japan in honderd kleine stukjes, De verwarde cavia en het Boekenweekessay Hèhè. Met De verwarde cavia: Terug op kantoor won ze in 2025 de NS Publieksprijs. Naast haar werk als schrijfster en theatermaker was ze jarenlang columnist voor de Volkskrant, maakte ze de VPRO-docuserie Tokidoki  en was juryvoorzitter van De slimste mens. Paulien hechtte grote waarde aan artistieke vrijheid en verzorgde daarom veel van haar producties in eigen beheer, waarbij ze ook zelf boekomslagen en theateraffiches ontwierp. In 2025 werd ze benoemd tot Taalmeester en trad ze toe tot de Akademie van Kunsten. In 2024 werd bij haar kanker vastgesteld, maar ze bleef met grote toewijding schrijven en creëren. Op 30 september 2026 overleed Paulien Cornelisse op vijftigjarige leeftijd in Amsterdam. Haar geplande terugkeer naar het theater met de voorstelling Waar was ik gebleven zou in het najaar van 2026 plaatsvinden. Met haar scherpe observatievermogen, haar onuitputtelijke nieuwsgierigheid en haar unieke vermogen om de schoonheid en het absurde van het alledaagse zichtbaar te maken, laat ze een blijvende indruk achter op het Nederlandse podium en bij haar lezers en publiek.